Anarchokapitalizm - Anarcho-capitalism


Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Gwiazda Anarchokapitalizm

Anarchokapitalizm jest filozofia polityczna i szkoły myśli anarchistycznej , że opowiada się za eliminację scentralizowanego państwa dictum na rzecz samoposiadania , własności prywatnej i wolnego rynku . Anarcho-kapitaliści utrzymują, że w przypadku braku statutu (prawa przez arbitralne autokratycznych dekretów lub biurokratycznej ustawodawstwa powstrzymany przez przejściowych politycznych grup interesu), społeczeństwo ma tendencję do umownie samoregulacji i ucywilizować poprzez spontaniczne i organicznej dyscypliny wolnego rynku (w co jego zwolennicy opisać jako „ dobrowolnego społeczeństwa ”).

W społeczeństwie anarcho-kapitalistycznej, organy ścigania , sądy i wszystkie inne służby bezpieczeństwa będzie obsługiwany przez konkurentów prywatnie finansowanych wybranych przez konsumentów, a nie centralnie poprzez konfiskaty opodatkowania . Pieniądze , wraz ze wszystkimi innymi towarami i usługami, byłoby prywatnie i konkurencyjnie umieszczono w otwartym rynku . Osobiste i gospodarcze działania w ramach Anarchokapitalizm zatem być regulowane przez ofiary oparte organizacji rozstrzygania sporów w ramach czynu i umowy prawa, a nie w ustawie poprzez centralnie określonej kary pod politycznych monopoli , które stają się uszkodzony w proporcji do ich monopolizacji.

Różne teoretycy forsowane filozofie prawne podobne do Anarchokapitalizm. Jednak pierwszą osobą, aby używać terminu był Murray Rothbard , który w połowie 20 wieku, syntetyzowane elementy z austriackiej szkoły ekonomii, klasycznego liberalizmu i 19-wieczne amerykańskie anarchoindywidualiści Lysander Spooner i Benjamin Tucker (odrzucając swoją teorię pracy wartości i norm pochodzą one z nią). Rothbarda anarcho-kapitalistyczne społeczeństwo będzie działać pod wzajemnie uzgodnionych wolnościowego „kodeksu prawnego, który byłby powszechnie przyjęte, a które sądy byłyby zobowiązują się przestrzegać”. Ten pakt rozpozna samoposiadanie, własności, umowy, oraz prawa czynów niedozwolonych, zgodnie z uniwersalną zasadą nieagresji (NAP).

Anarcho-kapitaliści są odróżniane od minarchiści , którzy opowiadają się za mały Jeffersonian państwo minimalne ograniczone do ochrony osób i ich właściwości z agresją krajowych i zagranicznych; i od innych anarchistów, którzy chcą zakazać lub regulować akumulację własności prywatnej i przepływu kapitału .

Filozofia

Etyka

Symbol voluntaryism pomocą kolorów Anarchokapitalizm

Anarcho-kapitaliści twierdzą dla społeczeństwa opartego na dobrowolnym handlu własności prywatnej i usług (w sumie, wszystkie relacje nie spowodowane przez groźby lub przemocy, łącznie z wymianą pieniędzy, towarów konsumpcyjnych, ziemi i dóbr kapitałowych) w celu zminimalizowania konfliktów przy jednoczesnej maksymalizacji indywidualna wolność i dobrobyt. Jednakże oni również rozpoznać miłości i uzgodnień komunalnych w ramach tego samego dobrowolnego etyki. Chociaż anarcho-kapitaliści są znane za domaganie się prawa do prywatnego (indywidualnego lub wspólnego niepublicznej) nieruchomości, niektórzy proponują, że niepaństwowych własność publiczną lub społeczność może również istnieć w społeczeństwie anarcho-kapitalistycznej. Dla nich ważne jest to, że są nabyte i przekazywane bez pomocy czy przeszkód z obowiązkowym stanie . Anarcho-kapitalistyczne libertarianie uważają, że jedynym sprawiedliwym i najbardziej ekonomicznie korzystny sposób nabyć nieruchomość jest poprzez dobrowolne handlu, prezent, lub pracy na bazie pierwotnego zawłaszczenia , zamiast poprzez agresję lub oszustwa.

Anarcho-kapitaliści zobaczyć wolnorynkowego kapitalizmu jako podstawę wolnego i dostatniego społeczeństwa. Murray Rothbard powiedział, że różnica między wolnorynkowego kapitalizmu i „ kapitalizmu państwowego ” jest różnica między „pokojowego, dobrowolnej wymiany” oraz zmowy partnerstwa między biznesem a rządem, który używa przymusu do obalenia wolnego rynku (Rothbard jest uznawany za twórcę terminu " Anarchokapitalizm "). „Kapitalizm”, w anarchokolektywiści kapitaliści wykorzystują termin, nie może być mylony z stan monopol kapitalizmu , kolesiów kapitalizmu , korporacjonizmie lub współczesnych korzyści mieszanych , przy czym bodźców rynku i zniechęca może być zmieniona przez działanie stanu. Są zatem odrzucić stanu, widząc ją jako podmiot, który kradnie własność (poprzez podatki i wywłaszczenia ), inicjuje agresję, posiada obowiązkowy monopol na użycie siły, wykorzystuje swoje przymusu uprawnień do korzystania niektóre przedsiębiorstwa i jednostki kosztem innych, tworzy sztucznych monopoli, ogranicza handel i ogranicza wolności osobistych poprzez prawa narkotykowego , kształcenia obowiązkowego , poboru , prawa żywności i moralności i tym podobne.

Wielu anarchistów zobaczyć kapitalizm jako z natury autorytarnego systemu i hierarchicznej i zasięgnąć wywłaszczenia własności prywatnej. Istnieje rozbieżność między tymi lewej anarchistĂłw i Leseferyzm anarchokolektywiści kapitaliści jak były generalnie odrzuca Anarchokapitalizm jako forma anarchizmu i uważa Anarchokapitalizm oxymoron, a drugi posiada że takie wywłaszczanie jest przeciwny do porządku i wymagałaby stan. Na wykresie Nolan , anarcho-kapitaliści znajdują się w skrajnej krawędzi wolnościowego kwadrancie ponieważ odrzucają zaangażowania państwa w obu sprawach gospodarczych i osobistych.

Anarcho-kapitaliści twierdzą, że państwo opiera się na siłę inicjowanie ponieważ siła może być stosowana wobec tych, którzy nie ukradł własność prywatną , zniszczone własności prywatnej , zaatakował kogoś lub popełnienia oszustwa . Wiele osób twierdzi, że subsydiowany monopole wydają się być uszkodzony i nieefektywne. Murray Rothbard twierdził, że wszystkie służby rządowe, w tym obronności, są nieefektywne ze względu na brak rynkowego mechanizmu ustalania cen regulowanych przez dobrowolne decyzje konsumentów usług, które spełniają ich potrzeby najwyższym priorytecie zakupu i inwestorów poszukujących najbardziej dochodowych przedsiębiorstw do inwestowania w. wielu anarcho-kapitaliści twierdzą również, że prywatne obronne i sądowe biura musiałby mieć dobrą reputację, aby utrzymać się na rynku. Ponadto, Linda i Morris Tannehill twierdzą, że nie ma przymusu monopol życie może powstać na prawdziwie wolny rynek i że obywatele rząd nie może opuszczaj je na rzecz właściwego zabezpieczenia i obrony agencji.

Rothbard opiera swoją filozofię na prawo naturalne terenu, a także zapewnia ekonomiczne wyjaśnień dlaczego sądzi Anarchokapitalizm jest korzystne na pragmatycznych podstawach, jak również. David Friedman twierdzi, że nie jest absolutysta teoretyk prawa, ale również „nie utylitarne ”. Jednak on nie wierzy, że „utylitarne argumenty są zwykle najlepszym sposobem obrony wolnościowe poglądy”. Peter Leeson twierdzi, że „w przypadku anarchii czerpie swą siłę z dowodów empirycznych, a nie teorii”. Hans-Hermann Hoppe zamiast używa „ etyki argumentacji ” za fundament „własności prywatnej anarchizmu”, który jest bliżej do prawa naturalnego podejścia Rothbarda:

I zdefiniować anarchistyczne społeczeństwo jako ten, w którym nie ma możliwości prawnej przymusu agresji wobec osoby lub majątku dowolnego osobnika. Anarchiści sprzeciwiają się państwu, ponieważ ma jej bardzo będąc w takiej agresji, a mianowicie wywłaszczenie własności prywatnej za pośrednictwem podatków, przymusowe wyłączenie innych dostawców usług obronnego z jego terytorium, a wszystkie inne grabieże i coercions, które zostały zbudowane na nich Twin ogniska inwazji praw indywidualnych.

-  Murray Rothbard, Społeczeństwo bez państwa

Rothbard użył terminu „kapitalizm” anarcho-odróżnić swoją filozofię od anarchizmu, który przeciwstawia własności prywatnej, a także, aby odróżnić je od innych form anarchoindywidualizmu. Inne terminy stosowane niekiedy do tej filozofii, choć niekoniecznie poza anarcho-kapitalistycznej koła, obejmują:

  • kapitalizm antypaństwową
  • marketism antypaństwową
  • kapitalistyczny anarchizm
  • Wolnorynkowy anarchizm
  • anarchoindywidualizm
  • anarchizm rynek
  • Naturalny porządek
  • Zamówiłem anarchia
  • prawo policentryczny
  • Społeczeństwo prawa prywatnego
  • Prywatna własność-anarchia
  • czysty kapitalizm
  • radykalny kapitalizm
  • bezpaństwowcem kapitalizm
  • bezpaństwowcem liberalizm
  • Voluntaryism

Chociaż Friedmanian preparat Anarchokapitalizm jest odporny na obecność przemocy i faktycznie zakłada wystąpi pewien stopień przemocy Anarchokapitalizm sformułowane przez Rothbard i innych posiada silnie centralnej libertariańskiej nieagresji pewnik :

Podstawowym aksjomatem libertariańskiej teorii politycznej głosi, że każdy człowiek jest właścicielem siebie, mając absolutną jurysdykcję nad swoim ciałem. W efekcie oznacza to, że nikt inny nie może sprawiedliwie inwazji lub agresji przeciw czyjejś osoby. Wynika z tego, że każdy człowiek posiada cokolwiek wcześniej słusznie pozostawiony zasobów przywłaszcza lub „miesza swoją pracę z”. Z tymi dwoma aksjomatów - samoposiadanie i „zawłaszczenia” - stem uzasadnienie dla całego systemu tytułów praw własności w społeczeństwie wolnorynkowym. System ten ustanawia prawo każdego człowieka do własnej osoby, prawo dawstwa, o zapisie (i, jednocześnie, prawo do otrzymania z zapisu lub spadku), a także prawo wymiany umownego tytułów własności.

Obrona Rothbarda zasady własny własności wynika z tego, co uważa się za jego fałszowanie wszystkich innych alternatyw, a mianowicie, że albo grupa ludzi może posiadać inną grupę ludzi, lub innej alternatywy, że żaden pojedynczy człowiek ma pełne prawo własności ponad czyjegoś samego siebie. Rothbard odrzuca te dwa przypadki, na podstawie tego, że nie mogą one doprowadzić do powszechnej etyki , czyli po prostu prawa naturalnego, które mogą rządzić wszystkich ludzi, niezależnie od miejsca i czasu. Jedyną alternatywą pozostaje Rothbarda jest samoposiadanie, który wierzy jest zarówno axiomatic i uniwersalne.

W ogóle, aksjomat nieagresji można powiedzieć, aby być zakaz wszczęcia siły lub groźby jej użycia, przeciwko osobom (tj przemoc bezpośrednią napaść, zabójstwo) lub mienia (tj oszustwo, kradzież z włamaniem, kradzieżą i podatki). Zapoczątkowanie życie jest zwykle określany jako agresji lub przemocy . Różnica między anarcho-kapitalistów i innych libertarian jest w dużej mierze jeden stopień, w jakim oni wziąć to aksjomat. Minarchista libertarianie, jak większość ludzi zajmujących się libertyńskich partii politycznych , by utrzymać stan, w niektórych mniejszych i mniej inwazyjnej postaci, zachowując przy najgorszym publicznej, sądów policyjnych i wojskowych. Jednak inni mogą dać kolejny dodatek do innych programów rządowych. W przeciwieństwie do tego, anarcho-kapitaliści odrzucać żadnego poziomu interwencji państwa, określające stan jako przymusowego monopolu i-jako jedyny podmiot w społeczeństwie ludzkim, który czerpie swoje dochody z prawnego agresji podmiot, który z natury jest niezgodny z centralną aksjomat libertarianizmu.

Niektóre anarcho-kapitaliści, jak Rothbard, przyjąć aksjomat nieagresji na samoistna podstawie prawa moralnego lub naturalnego. To chodzi o zasadę nieagresji że Rothbard zdefiniowane anarchizm „system, który zapewnia nie sankcję prawną dla takiej agresji [«wobec osoby i własności»]”; i powiedział, że „to, co anarchizm proponuje zrobić, to jest do zniesienia państwa, czyli zniesienie uregulowanej instytucji agresywnej przymusu”. W wywiadzie opublikowanym w czasopiśmie wolnościowego Nowy Banner Rothbard powiedział, że „kapitalizm jest najpełniejszym wyrazem anarchizmu a anarchizm jest najpełniejszym wyrazem kapitalizmu”.

własność

Własność prywatna

Centralny do Rothbarda Anarchokapitalizm są koncepcje samoposiadania i pierwotnego zawłaszczenia, który łączy osobistą i własność prywatną :

Każdy jest prawowitym właścicielem swojego ciała fizycznego, jak i wszystkich miejsc i dóbr przyrody, biorąc pod uwagę, że oscyluje i umieszcza w użyciu za pomocą swego ciała, pod warunkiem tylko, że nikt inny już zajęte lub stosować te same miejsca i towarów przed nim. Ta własność „pierwotnie przeznaczonych” miejsc i towarów przez osobę implikuje jego prawo do korzystania i przekształcenia tych miejsc i towarów w żaden sposób swego uznania, pod warunkiem tylko, że nie sposób uninvitedly zmiany fizycznej integralności miejsc i dóbr pierwotnie przeznaczonych przez kolejna osoba. W szczególności, gdy miejsca lub dobre został pierwszy zawłaszczone przez w zdaniu Johna Locke'a, „mieszanie własnej pracy” z nim, prawo własności w takich miejscach i towarów mogą być obejmowane wyłącznie za pomocą dobrowolnych - umowny - przeniesienie tytułu własności od poprzedniego do późniejszego właściciela.

Anarchokapitalizm wykorzystuje następujące warunki w sposób, który może odbiegać od wspólnego użytkowania lub różnych ruchów anarchistycznych.

  • Anarchizm: każda filozofia, która przeciwstawia się wszelkim formom przymusu inicjacyjną (zawiera sprzeciw wobec państwa)
  • Umowa: umowa dobrowolna wiązania między osobami
  • Przymus: siły fizycznej lub groźby takich przeciwko osobom lub mieniu
  • Kapitalizm: system ekonomiczny, w którym środki produkcji są własnością prywatną i gdzie inwestycje, produkcja, dystrybucja, przychody i ceny ustalane są poprzez działanie wolnego rynku, a nie regulacji ustawowej
  • Wolnego rynku: rynek, gdzie wszystkie decyzje dotyczące transferu pieniędzy, towarów (w tym dóbr kapitałowych) i usługi są dobrowolne
  • Oszustwo: indukowania jednego rozstać się z czymś wartości poprzez wykorzystanie nieuczciwości
  • Stan: organizacja podatki i angażuje się w agresywną regularyzowanej i zinstytucjonalizowanego przymusu
  • Dobrowolne: każde działanie nie pod wpływem przymusu lub oszustwa popełnionego przez każdego człowieka agencji

To jest korzeń anarcho-kapitalistycznej własności i jeśli różnią się one od kolektywistycznych form anarchizmu, takich jak anarcho-komunizmu , w którym środki produkcji są kontrolowane przez całą społeczność i produktu pracy jest kolektywizacja w kałuży towarów i dystrybuowane „w zależności od potrzeb” (która ma być określona i stosowane łącznie). Anarcho-kapitaliści popierają indywidualną lub wspólną (czyli prywatnej) własności środków produkcji i produktu pracy, niezależnie od tego, co dana osoba „musi” czy nie „potrzebę”. Jak mówi Rothbard, „gdyby każdy człowiek ma prawo do posiadania własnego ciała, a jeśli musi używać i przekształcić naturalny materiał obiektów, aby przetrwać, to ma on prawo do posiadania produktu, że dokonał”. Po nieruchomość jest przekształcony przez pracę, to może tylko wtedy wymieniać ręce legalnie przez handel lub transfery prezentów zmuszeni są uważane za bezprawne. Oryginalny Środki umożliwia indywidualne zastrzeżenia żadnych nigdy wcześniej używanych zasobów, w tym gruntów i poprawę lub w inny sposób go używać, jej właścicielem z tego samego „absolutnego prawa” jako swego własnego ciała. Według Rothbarda, nieruchomość może tylko poprzez pracę, dlatego pierwotnego zawłaszczenia ziemi nie jest uzasadnione jedynie poprzez twierdząc, czy budowa ogrodzenia wokół niego, to tylko przy użyciu ziemi i przez zmieszanie czyjejś pracy z nim, że oryginalny Środki usprawiedliwione „Każda próba zastrzeżenia nowego zasobu, że ktoś nie używa musiałby uznać naruszające prawa własności tego, kto pierwszy użytkownik włączy się”. Rothbard twierdzi, że zasób nie musi być w dalszym ciągu wykorzystywane w celu użycia go jako własność danej osoby jako „raz jego praca jest mieszany z zasobem naturalnym, pozostaje jego własnością gruntów. Jego praca została nieodwracalnie zmieszane z ziemią, a ziemia jest zatem jego lub jego cesjonariusze na zawsze”. Z praktycznego punktu widzenia, jeśli chodzi o własność ziemi anarcho-kapitaliści uznają, że istnieje niewiele (jeśli w ogóle) działki gruntu w lewo na Ziemi, których własność nie była w pewnym momencie w czasie uzyskanych z naruszeniem zasady Homestead, poprzez zajęcie przez państwo lub umieścić w rękach prywatnych z pomocą państwa. Rothbard pisze:

Nie wystarczy po prostu zadzwonić do obrony „prawa własności prywatnej”; musi istnieć odpowiednia teoria sprawiedliwości w prawach własności, inny dowolny właściwość, że niektóre państwa raz postanowił być „prywatna” musi być teraz broniona przez libertarian, bez względu na to w jaki sposób niesprawiedliwy procedura lub jak złośliwy jego konsekwencje.

Rothbard pisze w sprawiedliwości i prawa własności , że „każdy zidentyfikowania właściciela (oryginał ofiarą kradzieży lub jego spadkobiercy) muszą być przyznawane swoją własność”. W przypadku niewolnictwa, Rothbard twierdzi, że w wielu przypadkach „można rozpoznać dawne plantacje i spadkobiercy i potomkowie dawnych niewolników, a reparacje może stać się rzeczywiście bardzo specyficzne”. Wierzy niewolników słusznie właścicielem żadnej ziemi zostali zmuszeni do pracy na podstawie „zasady Homestead”. Jeżeli nieruchomość jest w posiadaniu państwa, Rothbard opowiada jego konfiskaty i powrócić do sektora prywatnego, mówiąc, że „każda nieruchomość w rękach państwa znajduje się w rękach złodziei i powinna być jak najszybciej uwolniony”. Na przykład, proponuje, że uczelnie państwowe zostać zajęte przez studentów i wykładowców w ramach zasady Homestead. Rothbard obsługuje również wywłaszczenia „własności prywatnej” nominalnie jeśli jest wynikiem siły państwowej zainicjowany, takich jak przedsiębiorstwa, które otrzymują dotacje i subwencje. Proponuje on, że przedsiębiorstwa, które otrzymały co najmniej 50% ich finansowania ze strony państwa zostać skonfiskowane przez pracowników. On mówi: „Co my libertarianie sprzeciwiają się więc, rząd nie jest per se, ale przestępstwa, co sprzeciwia się to niesprawiedliwe lub przestępcze tytuły własności, co mamy na nie jest«prywatny»własność per se, ale po prostu, niewinny, nie- przestępca własność prywatna”. Podobnie, Karl Hess twierdzi, że „libertarianizm chce awansować zasady własności, ale to, że w żaden sposób nie chce się bronić, chcąc nie chcąc, wszystkie nieruchomości, które obecnie nazywa się prywatna [...] Wiele z tych właściwości jest skradziony. Dużo jest wątpliwy tytuł. Wszystko to jest głęboko powiązane z niemoralnym, przymusu państwowego systemu”. Akceptując aksjomatyczną definicji własności i praw własności prywatnej, anarcho-kapitaliści negować zasadność państwa na zasadzie:

Bo oprócz wykluczając jako nieuzasadnionych wszystkich działań, takich jak morderstwa, zabójstwa, gwałty, wykroczenie, napadu, włamania, kradzieży i oszustw, etyka własności prywatnej jest również niezgodne z istnieniem stanu zdefiniowanego jako agencji, która posiada obowiązkowy monopol terytorialny ostatecznego podejmowania decyzji (jurysdykcji) i / lub prawa do opodatkowania.

wspólna własność

Chociaż anarcho-kapitaliści dochodzić prawa do własności prywatnej, niektóre anarcho-kapitaliści również podkreślić, że wspólne, czyli społeczność, nieruchomość może istnieć prawo w systemie anarcho-kapitalistycznej. Podobnie jak dana osoba przychodzi do własnych, który został pozostawiony przez zmieszanie swoją pracę z nim lub używając go regularnie, cała społeczność lub społeczeństwo może przyjść do własnego wspólną cechę przez zmieszanie ich pracy z nim wspólnie, co oznacza, że żadna jednostka nie może go przywłaszczyć jak jego własne. Może to dotyczyć dróg, parków, rzek i części oceanów. Anarchista teoretyk Roderick T. Długi podaje następujący przykład:

Rozważmy miejscowości przy jeziorze. To jest wspólne dla mieszkańców wsi na spacer w dół do jeziora do wędkowania. W pierwszych dniach społeczności trudno dostać się do jeziora, ponieważ wszystkie krzaki i gałęzie powalonych na drodze. Ale z czasem sposób rozjaśnia i ścieżki tworzy - nie za pośrednictwem wszelkich skoordynowanych wysiłków, ale po prostu w wyniku wszystkich osób przechodzących tamtędy dzień po dniu. Klarowny ścieżka jest produktem pracy - nie jakiekolwiek jednostki pracy, ale wszyscy razem. Jeśli jeden wieśniak postanowił skorzystać z już utworzonej ścieżki poprzez utworzenie bramę i opłat ładowania, mógłby być naruszenie własności zbiorowej rację, że mieszkańcy razem zarobiłeś.

Niemniej jednak, ponieważ właściwość, która jest własnością wspólną tendencję do stracenia poziom odpowiedzialności znajdujący się w indywidualnej własności w zakresie liczby właścicieli-i uczynić konsensusu dotyczące użytkowania i konserwacji nieruchomość decyzje proporcjonalnie mniej prawdopodobnymi-anarcho-kapitaliści generalnie nieufność i starać się unikać intencjonalne komunalnych ustaleń. Prywatyzacja , decentralizacja i indywidualizacja są często anarcho-kapitalistyczne cele. Jednak w niektórych przypadkach nie zapewniają one tylko wyzwanie, ale są uważane prawie niemożliwe. Ustalone szlaki morskie, na przykład, są ogólnie postrzegane jako niedostępne dla prywatnych środków.

Anarcho-kapitaliści wydają się zgodzić z bezpłatnych ekologów rynkowych dotyczących środowiska destrukcyjnych tendencji państwa i innych porozumień komunalnych. Powietrze, woda i zanieczyszczenia terenu, na przykład, są postrzegane jako wyniku kolektywizacji własności. Rządy centralne zazwyczaj powalić indywidualny lub zbiorowy naganę zanieczyszczających w celu skorzystania „wielu” i prawne lub ekonomiczne dotację z przemysłu ciężkiego jest uzasadniony przez wielu polityków do tworzenia miejsc pracy w obszarze politycznym.

Ekonomia

Austriackiej szkoły ekonomii argumentował przeciwko żywotności socjalizmu i centralnie planowanej polityki gospodarczej. Eugen von Böhm-Bawerk , kolega ze szkoły austriackiej założyciela Carla Mengera , pisał jeden z pierwszych krytyki socjalizmu w swoim traktacie eksploatacja Teoria socjalizmu-komunizmu . Później, Friedrich von Hayek napisał Droga do zniewolenia (1944), który stanowi, że gospodarka komenda brakuje funkcję informacyjną cen rynkowych i że centralna władza nad gospodarką prowadzi do totalitaryzmu . Innym Austriacki ekonomista Ludwig von Mises napisał Human Action , wczesną ekspozycję metody nazwał prakseologia .

Murray Rothbard (1926-1995) wymyślił słowo Anarchokapitalizm

Rothbard próbował stopić ekonomii austriackiej z klasycznego liberalizmu i anarchoindywidualizmu. Napisał swoją pierwszą pracę opowiada anarchizm „prywatną własność” w 1949 roku, a później wpadł na alternatywnej nazwy „Anarchokapitalizm”. Był prawdopodobnie pierwszym w użyciu „wolnościowy” w obecnej Stany Zjednoczone prokapitalistycznego znaczeniu. Jego trening akademicki był w ekonomii, ale jego pisma odnoszą się także do historii i filozofii politycznej. Kiedy młody, uważał się częścią Starej Prawicy , przeciwnym etatystycznego i anty- interweniującego oddziału Partii Republikańskiej . W latach 1950, był krótko związany z Ayn Rand , ale później miał spadający-out. Kiedy interwencyjne Zimne Warriors z National Review , takich jak William F. Buckley Jr. , uzyskała wpływy w Partii Republikańskiej w 1950 roku, że Rothbard opuścić grupę i na krótko związał się z lewicowych antywojenny grup. Wierzył, że zimna Warriors byli bardziej zadłużone w teorii w lewo i imperialistycznych postępowców, zwłaszcza w odniesieniu do trockistowskiego teorii. Rothbard przeciwieństwie założenia Libertarian Party , ale dołączył w 1973 roku i stał się jednym z jej czołowych działaczy.

społeczeństwo umowna

Znaczek pocztowy z okazji tysięcznej rocznicy islandzki parlament, według teorii związanej z ekonomista David Friedman , średniowieczne społeczeństwo islandzki miał pewne cechy Anarchokapitalizm; naczelnictw mogą być kupowane i sprzedawane, a nie były monopoli geograficznych; i osoby mogą dobrowolnie wybrać przynależność do klanu żadnego wodza

Społeczeństwo przewidziano przez anarcho-kapitalistów zostało nazwane „społeczeństwo umowna” -ie „społeczeństwo oparte wyłącznie na dobrowolnych działań, całkowicie nieskrępowane przemocy lub groźby przemocy”, w którym anarcho-kapitaliści twierdzą, system opiera się na dobrowolnych porozumień (umów) między jednostkami jak ram prawnych. Trudno jest dokładnie przewidzieć, jakie dane tego społeczeństwa będzie wyglądać, bo szczegóły i zawiłości umów.

Jeden szczególności rozgałęzienie jest to, że przeniesienie własności i usług należy uznać dobrowolnie ze strony obu stron. Brak podmioty zewnętrzne mogą zmusić osoby do zaakceptowanie lub odrzucenie danej transakcji. Pracodawca może oferować ubezpieczenia i świadczeń śmierci dla par jednopłciowych -another może odmówić uznania żadnej unii poza jego własnej wiary. Osoby mogą swobodnie wejść lub odrzucić porozumienia umowne, jak uważają za stosowne.

Rothbard zauważa, że ​​korporacje istniałyby w wolnym społeczeństwie, ponieważ są one po prostu łączenie kapitału. Mówi ograniczoną odpowiedzialnością dla korporacji może również istnieć poprzez zamówienia: „Korporacje nie są w ogóle monopolistyczne przywileje; są one wolne stowarzyszenia jednostek poolingu swój kapitał Na czysto wolnego rynku, tacy ludzie po prostu ogłosić ich wierzycieli, że ich odpowiedzialność jest ograniczona. do stolicy specjalnie zainwestował w korporacji”. Jednak korporacje stworzone w ten sposób nie będzie w stanie replikować limit zobowiązań wynikających pozaumownej, takich jak odpowiedzialność deliktową za katastrof ekologicznych lub zranienia, które obecnie korzystają korporacje. Sam Rothbard przyznaje, że „z ograniczoną odpowiedzialnością do czynów niedozwolonych jest nieślubnym Przyznanie specjalnego przywileju”.

Istnieją ograniczenia prawa do zawierania umów w niektórych interpretacjach Anarchokapitalizm. Sam Rothbard twierdzi, że prawo do umowy opiera się na niezbywalnych praw człowieka , a zatem każda umowa, która w domyśle narusza prawa te mogą być unieważnione na woli i które, na przykład zapobiec osoby z trwale lub sprzedaje się sama do unindentured niewoli . Inne interpretacje stwierdzić, że zakazanie takich umów byłoby samo w sobie być zbyt inwazyjna ingerencja w prawo do zawierania umów.

Zawarte w prawo od umowy jest prawo do umowy o pracę na siebie przez innych. W przeciwieństwie do anarcho-komunistów, anarcho-kapitaliści wspierać wolność osób fizycznych na własny rachunek lub na kontrakt za pracowników innych, w zależności od tego wolą i swoboda płacą i otrzymują wynagrodzenie. Niektóre anarcho-kapitaliści wolą zobaczyć samozatrudnienie przeważać nad pracą najemną. Na przykład, David Friedman wyraził preferencji dla społeczeństwa, w którym „prawie każdy na własny rachunek” i „zamiast korporacji istnieją duże grupy przedsiębiorców związanych z handlem, a nie władzy. Każdy nie sprzedaje swój czas, ale to, co jego czas produkuje”. Inne, takie jak Rothbard, nie wyrażają preferencje czy inaczej jednak uzasadniać zatrudnienie jako naturalnego występowania w wolnym rynku, który nie jest w żaden sposób niemoralny.

Prawo i porządek oraz stosowanie przemocy

Różne anarcho-kapitaliści zaproponować różne formy Anarchokapitalizm i jeden obszar sporów w dziedzinie prawa. Na rynku od Liberty , Morrisa i Linda Tannehill sprzeciw wobec ustawowego prawa w ogóle. Twierdzą oni, że wszystko trzeba zrobić, to poprosić, jeśli ktoś jest agresji przeciwko innym (patrz czynu i prawa umów) w celu stwierdzenia, czy akt jest dobrze, czy źle. Jednakże, podczas gdy także wspieranie naturalną zakaz życie i oszustwa, Rothbard popiera utworzenie wzajemnie uzgodnionych scentralizowanej wolnościowego kodeksu prawnego, które sądy prywatne byłoby zobowiązanie do naśladowania.

W przeciwieństwie do obu Tannehills i Rothbard, który zobaczyć ideologiczną wspólności etyki i moralności jako wymóg, David Friedman proponuje, że”systemy prawne będą produkowane dla zysku na otwartym rynku, podobnie jak książki i biustonosze są produkowane dzisiaj. Nie może być konkurencja między różnymi markami prawa, tak jak nie ma konkurencji wśród różnych marek samochodów”. Friedman mówi, czy doprowadzi to do wolnościowego społeczeństwa „pozostaje do udowodnienia”. Mówi, że jest możliwość, że może spowodować bardzo unlibertarian prawa, takie jak prawa przeciwko narkotyków, ale on uważa, że to byłby rzadki. Rozumuje, że „jeżeli wartość prawa do jej zwolenników jest mniejsza niż jego kosztów dla jego ofiar, że ustawa [...] nie przetrwać w społeczeństwie anarcho-kapitalistyczny”.

Anarcho-kapitaliści akceptować tylko zbiorowej obrony wolności jednostki (tj sądów, wojska lub policji), o ile takie grupy są tworzone i opłacane na wyraźnie dobrowolnej. Jednak ich skarga nie jest tak, że usługi obronne państwa są finansowane z podatków, ale że państwo zakłada, że ​​jest to jedyny słuszny praktykujący siły fizycznej, to znaczy, że siłą zapobiega sektor prywatny od zapewniając kompleksową ochronę, takich jak policja systemy sądowe i więzienia, aby chronić osoby z agresorami. Anarcho-kapitaliści uważają, że nie ma nic moralnie lepszy o stanie, który by to przyznać, ale nie osób prywatnych, prawo do użycia siły fizycznej, aby powstrzymać agresorów. Jeśli konkurencja w świadczeniu bezpieczeństwa pozwolono istnieć, ceny byłyby niższe, a także usługi byłoby lepiej według anarcho-kapitalistów. Według Molinari: „Pod rządami wolności, naturalna organizacja branży zabezpieczeń nie byłoby różni się od innych branż”. Zwolennicy podkreślają, że prywatne systemy sprawiedliwości i obrony istnieje, naturalnie tworzących gdzie rynek może zrekompensować niepowodzenia stanu: prywatny arbitraż, ochroniarzy, grup straż sąsiedzka i tak dalej. Te prywatne sądy i policja są czasami określane ogólnie jako prywatnych agencji ochrony (PDA).

Obrona tych w stanie zapłacić za takie zabezpieczenia mogą być finansowane przez organizacje charytatywne opierających się na dobrowolnych donacji zamiast przez instytucje państwowe uzależnionych opodatkowania przymusu, lub spółdzielni samopomocy przez grupy osób.

Nabycie praw , które pozwala wynagrodzenia za straty i szkody, które będą finansowane przez agresorów, zmniejsza koszty ubezpieczenia i może działać jako firma sama w sobie konwertazy ofiary z płacenia klientów do bezpośrednich beneficjentów. Koncepcja przeniesienia restytucji i odzyskania (RTR) zostało zbadane przez freenation teoretyka Johna F. Kosanke. Oddziały RTR będzie zatrudniać wiązania agencje, prywatnych detektywów , prywatnych organizacji, rozwiązywania sporów i agencji powstrzymywania prywatny agresorem w miarę potrzeb. Zamiast płacić za restytucji ofiary sprzedać prawa do restytucji agencji RTR. Taki układ może być porównywana do charakteru wiążącego układu wodzostwo zatrudniony w islandzkiej Rzeczypospolitej przez konkurujących wodzów.

Edward Stringham twierdzi, że prywatny rozstrzyganie sporów może umożliwić rynku do internalizacji zewnętrznych i świadczenia usług, że klienci pragną.

Murray Rothbard podziwiał amerykańskiej wojny i wierzyli, że jest tylko Stany Zjednoczone wojny, które mogą być uzasadnione

Jak klasycznego liberalizmu iw przeciwieństwie anarcho-pacyfizmu , Anarchokapitalizm dopuszcza użycie siły tak długo, jak jest to w obronie osób lub mienia. Dopuszczalny zakres tego obronną użycia siły jest dyskusyjny punkt między anarcho-kapitalistów. Retrybucja , co oznacza życie odwetowych, jest często składnikiem umów wyimaginowanych dla społeczeństwa anarcho-kapitalistycznej. Niektórzy uważają, więzienia lub indentured służebność byłoby uzasadnione instytucje do czynienia z tymi, którzy łamią anarcho-kapitalistyczne stosunki własności, podczas gdy inni uważają, wygnanie lub zmuszony restytucji są wystarczające.

Bruce L. Benson twierdzi, że kodeksy prawne mogą nakładać karne szkody dla zamierzonych czynów niedozwolonych w interesie odstrasza przestępstwa. Na przykład, złodziej, który włamuje się do domu przez podniesienie blokady i złowione przed podjęciem nic nadal winien poszkodowanemu naruszono świętość jego prawa własności. Benson wyraża opinię, że pomimo braku obiektywnie mierzalnych strat w takich przypadkach „ujednolicone przepisy, które są ogólnie postrzegane jako sprawiedliwe przez członków wspólnoty będzie, według wszelkiego prawdopodobieństwa, być ustalone przez precedensu, dzięki czemu sądy do określenia płatnościach, które są racjonalnie właściwe dla Większość przestępstw”. W Tannehills podnieść podobny przykład, zauważając, że rabuś, który miał atak sumienia i zwrócił pieniądze nadal winien zadośćuczynienia za zagrożenie dla życia i bezpieczeństwo pracowników i klientów, oprócz kosztów agencji obrony Odpowiadając na kasjera Zadzwoń po pomoc. Jednak utrata bandyta za reputacji byłby jeszcze bardziej szkodliwe. Wyspecjalizowane firmy byłoby listy agresorów tak, że każdy, kto chce robić interesy z człowiekiem, mógł najpierw sprawdzić jego rekord. Rabuś znajdzie firm ubezpieczeniowych sprzedaż go jako bardzo słabą ryzyka i innych firm byłyby niechętne do zawarcia umów z niego.

Jeden trudne stosowanie agresji obronnej jest aktem przemocy rewolucyjnej (w tym obrót anarcho-kapitalistyczny ) przeciwko tyranii reżimów. Wielu anarcho-kapitaliści podziwiać rewolucję amerykańską za prawowitego akt osób pracujących razem walczyć przeciwko tyranii ograniczenia ich wolności. W rzeczywistości, według Rothbarda, American Revolutionary War był tylko wojna z udziałem Stanów Zjednoczonych, które mogą być uzasadnione. Niektóre anarcho-kapitaliści, takich jak Samuel Edward Konkin , czują, że gwałtowna rewolucja jest nieproduktywne i wolą dobrowolnych form secesji gospodarczego w możliwie największym stopniu.

Gałęzie Anarchokapitalizm

Istnieją dwa główne podejścia moralny Anarchokapitalizm różnią się w odniesieniu do tego, czy anarcho-kapitalistyczne społeczeństwo jest uzasadnione deontologii lub konsekwencjalizmu etyki, lub obu. Prawa naturalnego Anarchokapitalizm (zalecana przez Rothbarda) utrzymuje, że uniwersalny system prawa można wyprowadzić z prawa naturalnego. Niektóre inne anarcho-kapitaliści nie opierają się na idei praw naturalnych, ale zamiast obecnych ekonomicznego uzasadnienia dla wolnorynkowego społeczeństwa kapitalistycznego. Takie drugie podejście zostało zaproponowane przez David Friedman w The Machinery of Freedom . W przeciwieństwie do innych anarcho-kapitalistów, przede Rothbard, Friedman nigdy nie próbował zaprzeczać teoretyczną moc dowodową neoklasycznej literatury „ zawodności rynku ”, ale otwarcie zastosowanie teorii do obu instytucji rynkowych i rządowych (patrz zawodność państwa ), aby porównać wynik netto ani on był skłonny do ataku na efektywność ekonomiczną jako normatywnego odniesienia.

Kosanke widzi takiej debaty jako pozbawione znaczenia, ponieważ w przypadku braku prawa statutowej zasada nieagresji (NAP) jest naturalnie egzekwowane, ponieważ jednostki są automatycznie pociągnięty do odpowiedzialności za swoje działania za pomocą czynu i prawa zobowiązań. Wspólnoty suwerennych jednostek naturalnie wypędzić agresorów w ten sam sposób, że etyczne praktyki biznesowe są naturalnie wymaganego spośród konkurujących przedsiębiorstw, które podlegają dyscyplinie rynku. Dla niego, jedyną rzeczą, która musi być dyskutowana jest natura mechanizmu umownego że znosi stan lub uniemożliwia jej powstawania, gdzie nowe wspólnoty tworzą.

Anarchokapitalizm i inne szkoły anarchistyczne

Czarno-złota flaga, symbol anarchizmu (czarny) i kapitalizmu (złoto), został po raz pierwszy poleciał w 1963 roku w Kolorado, a także jest wykorzystywany przez szwedzką AnarkoKapitalistisk Frontu

W obu swoich kolektywistycznych i indywidualistycznych formach, anarchizm jest zwykle uważane za radykalną lewicową i anty-kapitalistycznej ideologii, która promuje socjalistyczne teorie ekonomiczne, takie jak komunizm , syndykalizmu i mutualizmu . Te anarchiści wierzą kapitalizm jest niezgodna z równości społecznej i gospodarczej, a zatem nie rozpoznają Anarchokapitalizm jako anarchistycznej szkoły myślenia. W szczególności, oni twierdzą, że transakcje kapitalistyczne nie są dobrowolne i że utrzymanie struktury klasowej społeczeństwa kapitalistycznego wymaga przymus, która jest niezgodna z anarchistycznego społeczeństwa.

Murray Rothbard twierdzi, że kapitalistyczny system nie jest dziś rzeczywiście prawidłowo anarchistyczna, ponieważ tak często colludes z państwem. Według Rothbarda, „co Marks i później pisarze zrobili to lump ze sobą dwie bardzo różne, a nawet przeciwstawne koncepcje i działania w ramach tego samego terminu kufer. Te dwie przeciwstawne koncepcje są co nazwałbym«kapitalizm wolnorynkowy»z jednej strony i „kapitalizm państwowy” z drugiej”. „Różnica między kapitalizmu wolnorynkowego kapitalizmu i państwa”, pisze Rothbard, „jest właśnie różnica między, z jednej strony, spokojnej, dobrowolnej wymiany, az drugiej, gwałtowne wywłaszczenia”. Kontynuuje: „kapitalizm państwo nieuchronnie tworzy różnego rodzaju problemy, które stają się nierozpuszczalne”.

Rothbard twierdzi, że Anarchokapitalizm jest jedyną prawdziwą formą anarchizmu-jedynej formy anarchizmu, która mogłaby istnieć w rzeczywistości, jak twierdzi on, że każda inna forma zakłada autorytarny egzekwowania ideologii politycznych, takich jak redystrybucji własności prywatnej. Zgodnie z tym argumentem, wolny rynek jest po prostu naturalna sytuacja, która spowodowałaby od osoby wolne od władzy i pociąga za sobą ustanowienie wszelkich dobrowolnych stowarzyszeń społecznych, takich jak spółdzielnie, organizacje non-profit, firm i tak dalej. Co więcej, anarcho-kapitaliści, jak również klasyczne liberalne minarchiści twierdzą, że stosowanie lewicowych ideałów anarchistycznych wymagałoby autorytarny ciało jakiegoś aby go nałożyć. W celu zapobieżenia ludzi mocą od gromadzenia kapitału prywatnego, nie musiałby być redystrybucyjny organizacja jakiejś które mają uprawnienia do istoty dokładny podatek i ponowne przydzielenie uzyskanych środków na większej grupie osób. Organ ten będzie zatem z natury mają władzę polityczną i byłoby niczym innym państwie. Różnica między takim układzie i system anarchokomunizmu kapitalistyczna właśnie dobrowolne rodzaju organizacji w Anarchokapitalizm kontrastowała z centralnym ideologii połączonemu mechanizmu wykonawczego, która byłaby niezbędna w systemie wymuszoną egalitarystycznej anarchizmu.

Jednak Rothbard pisał także kawałek, wydane pośmiertnie, zatytułowany „są libertarianie" Anarchiści”? w której prześledzić etymologiczne korzenie anarchistycznej filozofii, ostatecznie dochodząc do wniosku, że „okazuje się, że wszystkie bieżące anarchistów są irracjonalne kolektywiści, a więc na przeciwległych biegunach z naszego położenia. że żaden z ogłoszonych grup anarchistycznych odpowiadają libertarianin stanowisko, że nawet najlepsze z nich mają nierealistyczne i socjalistyczne elementy w ich doktryny”. Ponadto, powiedział: „Musimy zatem stwierdzić, że nie jesteśmy anarchistami, a ci, którzy nazywają nas anarchistami nie są na twardym etymologicznym ziemi, i są całkowicie unhistorical Z drugiej strony oczywiste jest, że nie jesteśmy archists albo. : nie wierzymy w tworzeniu tyrana organ centralny, który będzie zmusić nieinwazyjna a także inwazyjne Może wtedy moglibyśmy nazwać siebie przez nową nazwą. nonarchist”.

Historia

Klasyczny liberalizm

Klasyczny liberalizm jest podstawowym wpływ z najdłuższą historią na teorii anarcho-kapitalistycznej. Liberałowie klasyczni mieli dwa główne tematy od John Locke pierwszy wykładał filozofię: wolność człowieka i ograniczenia władzy państwowej. Wolność człowieka została wyrażona w kategoriach praw naturalnych przy jednoczesnym ograniczeniu stanu oparto (Locke'a) na teorii zgody .

W 19 wieku, klasyczni liberałowie poprowadził atak przeciwko etatyzmu. Jednym godnym uwagi był Frédéric Bastiat ( Ustawa ), który pisał: „Państwo jest wielką fikcją, w którym każdy stara się żyć na koszt wszystkich innych”. Henry David Thoreau pisał: „I serdecznie przyjąć motto:«To rząd jest najlepszy, który rządzi najmniej», a chciałbym zobaczyć działał aż do szybszego i systematycznie przeprowadzane, to ostatecznie wynosi to, co również wierzę. „to rząd jest najlepszy, który nie reguluje w ogóle”, a kiedy ludzie są przygotowane na to, że będzie to rodzaj rządu, który będą musieli”.

Wczesne liberałowie uważali, że państwo powinno ograniczyć swoją rolę do ochrony indywidualnej wolności i własności, a przeciwny wszystko ale najbardziej minimalnych przepisów gospodarczych. W „normatywna core” klasycznego liberalizmu jest pomysł, że w środowisku leseferyzmu , A spontaniczny porządek współpracy w zakresie wymiany towarów i usług wynika, że spełnia ludzkie chce. Niektóre indywidualiści zdał sobie sprawę, że sam stan liberalny trwa stanowczo za pośrednictwem opodatkowania nieruchomości w celu sfinansowania swoich usług ochrony i dlatego wydawało się logicznie niespójne sprzeciwiać kradzieży przy jednoczesnym wsparciu opiekuna podatku finansowane. Więc opowiedział, co może być postrzegane jako klasyczny liberalizm przewieziony do skrajności tylko wspieranie obrony dobrowolnie finansowane przez konkurujących dostawców prywatnych. Jednym z pierwszych liberałów w celu omówienia możliwości sprywatyzowania ochrony indywidualnej wolności i własności była Francji Jakob Mauvillon w 18. wieku. W 1840 roku, Julius Faucher i Gustave de Molinari zalecał takie same.

W swoim eseju produkcja bezpieczeństwa , Molinari argumentował: „Żaden rząd nie powinien mieć prawo, aby zapobiec inny rząd od wchodzenia w konkurencji z nim, albo żądać konsumentom bezpieczeństwa przyjść do niego wyłącznie dla tego towaru”. Molinari i ten nowy typ liberała antypaństwowej uziemiony swoje rozumowanie na liberalnych ideałów i ekonomii klasycznej. Historyk i libertarianin Ralph Raico twierdzi, że to, co te liberalnych filozofów „wymyślił był formą anarchoindywidualizmu, lub, jak to nazwać dzisiaj Anarchokapitalizm lub anarchizm rynku”. W przeciwieństwie do liberalizmu Locke'a, który widział stan jako rozwijająca się od społeczeństwa, liberałowie anty-państwowe widział zasadniczy konflikt między dobrowolnych interakcji ludzi, czyli społeczeństwa; i siłowych, czyli państwo. To społeczeństwo wobec idei państwowej została wyrażona na różne sposoby: naturalne społeczeństwo vs. sztuczny społeczeństwa, wolności vs. władzy, społeczeństwa umowy wobec społeczeństwa władzy i społeczeństwa przemysłowego vs. wojującego społeczeństwa, żeby wymienić tylko kilka. Anty-państwo tradycja liberalna w Europie i Stanach Zjednoczonych w dalszym ciągu po Molinari we wczesnych pismach Herberta Spencera , a także w takich myślicieli jak Paul Émile de Puydt i Auberon Herbert .

Na początku 20 wieku, płaszcz liberalizmu antypaństwowej autorstwa Starej Prawicy. Były minarchiści, antywojenny, antyimperialistów i (później) anty Nowe dealera . Niektóre z najbardziej znanych członków Starej Prawicy byli Albert Jay Nock , Rose Wilder Lane , Isabel Paterson , Frank Chodorov , Garet Garrett i HL Mencken . W 1950 roku, nowy „konserwatyzm fuzja”, zwany także „ Cold War konserwatyzm”, chwycił prawicy w USA, podkreślając anty-komunizm. Skłoniło to wolnościową Stare prawo, aby podzielić się z prawej strony i poszukiwania sojuszy z (obecnie lewicowego) ruchu antywojennego, a konkretnie do rozpoczęcia organizacji wolnościowych takich jak Libertarian Party.

19th century anarchoindywidualizm w Stanach Zjednoczonych

Amerykańscy anarchoindywidualiści jak Lysander Spooner (1808-1887) pod wpływem Anarchokapitalizm

Rothbard był pod wpływem pracy z 19-wiecznych amerykańskich anarchistów indywidualistycznych (którzy byli także pod wpływem klasycznego liberalizmu). W zimie 1949 roku, pod wpływem kilku 19th century anarchistów indywidualistów, Rothbard postanowił odrzucić minimalny stan leseferyzmu i objąć indywidualistyczny anarchizm. W 1965 roku, powiedział: „ Lysander Spooner i Benjamin R. Tucker był niezrównany jako filozofów politycznych i nic nie jest bardziej potrzebne niż dzisiaj ożywienie i rozwój w dużej mierze zapomniane dziedzictwo ich lewej do filozofii politycznej”. Myślał mieli wadliwą zrozumienie ekonomii jako 19 indywidualiści wieku miał teorię wartości pracy jako wpływem klasycznych ekonomistów i Rothbard był studentem ekonomii austriackiej , która nie zgadza się z teorią wartości pracy. Starał się łączą 19-wiecznej Ameryki indywidualistów rzecznictwa wolnego rynku i prywatnej obrony z zasadami ekonomii austriackiej: „Nie ma w organizmie myśli znanego jako«ekonomii austriackiej», naukowego wyjaśnienia zasad działania wolnego rynku (i konsekwencji interwencji rządu w tym rynku), które anarchoindywidualiści można łatwo włączyć do swojego światopoglądu politycznego i społecznego”. Podał, że konsekwencje ekonomiczne ustroju one Adwokatowi nie spowodowałoby w gospodarce ze ludzie płacą proporcjonalnie do ilości pracy, ani też zysków i znika zainteresowanie jak się spodziewali. Tucker myślał, że nieuregulowane bankowość i wydawanie pieniędzy spowoduje wzrost podaży pieniądza tak, że stopy procentowe spadłyby do zera lub blisko niego.

Rothbard nie zgadzało się z tym, jak wyjaśnia w The Spooner-Tucker Nauki: Zobacz ekonomisty . Mówi, że przede wszystkim Tucker niesłusznie uważają, że spowodowałoby zwiększenie podaży pieniądza, ponieważ twierdzi, że podaż pieniądza na wolnym rynku będzie samoregulacji. Gdyby nie to, to inflacja występuje więc niekoniecznie jest pożądane, aby zwiększyć podaż pieniądza w pierwszej kolejności. Po drugie, mówi, że Tucker jest błędem sądzić, że zainteresowanie zniknie niezależnie ponieważ ludzie w ogóle nie chcą pożyczać pieniądze innym osobom bez odszkodowania, więc nie ma powodu, by to zmienić tylko dlatego bankowy był nieuregulowany. Tucker odbyła teorię wartości pracy iw efekcie sądził, że na wolnym rynku ludzie będą wypłacane proporcjonalnie do tego, jak dużo pracy, że wywierana i że jeśli nie były one następnie eksploatacja lub „lichwa” miał miejsce. Jak wyjaśnia w socjalizmie państwowym a anarchizmem , że jego teoria była bankowość nieuregulowane spowodowałoby więcej pieniędzy, aby być dostępne i że pozwoli to rozwój nowych przedsiębiorstw, co z kolei podniesie popyt na pracę. To doprowadziło go do przekonania, że teoria wartości pracy będzie zrehabilitowany i równe ilości pracy otrzyma równą płacę. Jako ekonomista austriacki, Rothbard nie zgadzają się z teorią pracy i uważa, że ceny towarów i usług są proporcjonalne do krańcowej użyteczności zamiast do ilości pracy na wolnym rynku. Nie sądził, że nie było nic o wyzysku osób otrzymujących dochód w zależności od ilości nabywców swoich usług cenią swoją pracę lub co wywołuje, że praca.

Szczególne znaczenie dla anarcho-kapitalistów i Tucker i Spooner są idee „suwerenności jednostki”, gospodarki rynkowej i sprzeciw wobec kolektywizmu. Cechą punkt na który zgadzają się, że obrona wolności i własności powinny być dostarczone na wolnym rynku, a nie przez państwo. Tucker powiedział: „[D] efense to usługa jak każda inna usługa, to jest praca zarówno pożyteczne i pożądane, a zatem ekonomiczne towar podlega prawu podaży i popytu, to na wolnym rynku ten towar zostanie dostarczone na koszty produkcji, to konkurencja panująca, patronat pójdzie do tych, którzy dały najlepszy artykuł w najniższej cenie, to produkcja i sprzedaż tego surowca są teraz zmonopolizowany przez państwo, i że państwo, jak prawie wszystkich monopolistów, pobiera wygórowane ceny”.

Historycznych precedensów podobne do Anarchokapitalizm

Indianie Yurok i ich sąsiedzi Northern California

Po przestudiowaniu yurok , Hupa i Karok Indianie i niektóre z ich sąsiadami Północnej Kalifornii, Walter Goldsmidt zgłaszane „kulturę, która odzwierciedla się w zadziwiającym stopniu pewnych cech strukturalnych i etycznych wschodzących kapitalistycznej Europy”. Wypowiadając się na temat tego, Bruce Benson pisze:

W tym indyjskim społeczeństwie, nieruchomość została powszechnie przechowywane w indywidualnej własności prywatnej. Społecznie, Indianie te organizowane były w gospodarstwach domowych i wsiach. Nie było klasy lub inne niezbywalne afiliacje grupy, a nie nabyte autorytarne stanowisko, że ma stan podobny rząd z przymusu. prawa własności prywatnej zostały ostro zdefiniowane. Rozważania tytuł, na przykład, w zestawie (1) oddziela się własności różnych typów produktów; (2) prawa własności na terytorium obcego grupy (np Hupas własność nieruchomości wewnątrz terytorium yurok); oraz (3) podział własności między osobami (np miejsce połowów mogły być własnością kilku osób, a jego stosowanie podzielony tak, że jedna osoba używali go jeden dzień, kolejny następnego, i tak dalej). Własność było kompletne i zbywalne. Wymiana zostało ułatwione przez system monetarny.

Benson zauważa również, że istnieje dobrze rozwinięty system prywatnego arbitrażu:

Te plemiona Indian mimo to miał dobrze rozwinięty system prywatnej sędziowanie. Na przykład, jeśli Yurok chciał przetworzyć roszczenia prawne chciał zatrudnić dwie, trzy lub cztery „Crossers” - nonrelatives ze Wspólnoty innym niż jego własne. Pozwany w zastrzeżeniu również zatrudnić Crossers, a cała grupa zatrudniony przez obie strony będzie działać jako go-pośredników, ustalają roszczeń i obronnych i zbieranie dowodów. W Crossers uczyniłoby orzeczenie o odszkodowanie po wysłuchaniu wszystkich dowodów.

System prawny Ifugao północnej Luzon

Uczony prawny Bruce Benson zauważa:

Gospodarka Ifugao w północnej Luzon na początku 1900 został zdominowany przez intensywne nawadnianie motyka kultury. Taka gospodarka nieuchronnie wymaga ustawy, jeśli nie z innego powodu niż rozwiązywać problemy na prawa wodnego i utrzymać skomplikowany system nieruchomości. A Ifugao opracowali bardzo skomplikowany system prawa materialnego. Jednak Ifugao nie miał plemiennej, okręg, czy wsi organizacje rządowe, a nie scentralizowany organowi władzy do wymuszenia zgodności z prawem lub do nakładania sankcji na kompulsywne imieniu społeczeństwa.

Podstawowa jednostka polityczna była rodzina, która miała lidera, ale nie w sensie władcy politycznego jako Hoebel stwierdza: „Mimo, że prowadzi rodzinę w przedsiębiorstwie prawnej i ekonomicznej, jej członkowie myśleć o nim bardziej jako integrujący rdzeń niż jako głowa, którzy w jakikolwiek sposób dominuje”. Kinfolk miał obowiązek wzajemnego wspierania się nawzajem w sporach z członkami innych rodzin. Nie rozstrzygać te spory poprzez wojny, ale w drodze arbitrażu przez dobrowolnie zaciągniętego „monkalun”. Benson zauważa:

Ale co się stało, jeżeli pozwany nie chciał przyznać się do winy i nie chciał pogodzić się przez monkalun? Czy interfamily wojna wybuchnie? Odpowiedź na drugie pytanie nie jest fakt, że odpowiedź na pierwsze jest to, że taka odmowa byłaby postrzegana jako obraza dla monkalun i wyrównać jego rodzinę na którykolwiek ze stron wszczętego przemocy. Ta perspektywa odstrasza żadnych natychmiastowych działań przez którąkolwiek ze stron, nawet gdy był w impasie.

W Kapauku Papuasi West Nowej Gwinei

W Kapauku Papuasi były prymitywne grupy językowej około 45.000 żywych za pomocą ogrodnictwie, w zachodniej części Wyżyny centralne Zachodniej Nowej Gwinei, aż dobrze po połowie 20 wieku. Ich kultura podkreślić indywidualną wolność i nie było wspólną własnością; i prawie cały majątek był własnością prywatną, jak zauważa Pospisil:

A dom, łódź, łuk i strzały, pola, uprawy, płaty lasu drugiego wzrostu, a nawet wspólny posiłek przez rodziny lub gospodarstwa domowego jest zawsze własnością jednej osoby. Indywidualna własność jest tak obszerny w Kamu Dolinie że znajdziemy dziewicze lasy podzielone na przewodach, które należą do pojedynczych osobników. Krewni, małżonkowie nie posiadają nic wspólnego. Nawet jedenaście-letni chłopiec może posiadać jego pole i jego pieniądze i grać roli dłużnika i wierzyciela, jak również.

Benson zauważa:

Ich wzajemne ustalenia dotyczące wsparcia i ochrony były oparte na pokrewieństwie, jak z Ifugao. Jednakże członkowie dwóch lub więcej patrilineages zazwyczaj połączone do celów obronnych i prawnych, mimo że często należały do ​​różnych rodzeństwa. Te „konfederacje” często obejmował od trzech do dziewięciu wsiach, z każdej wioski składającej się z około piętnastu gospodarstw domowych. Kapauku nie miał formalnego rządu z przymusu.

Ci, którzy byli bogaci i uważane za rzetelny i hojnych stał przywódcy nazywa tonowi . Jednak oni nie odbyła przymusu władzy nad innymi. Spory były obsługiwane przez arbitraż umownego, które zostało wymuszone ostatecznie przez groźbą zakazane i odrzuceni przez wszystkich członków własnego konfederacji.

Wolnych miast średniowiecznej Europy

Ekonomista i badacz wolnościowy Bryan Caplan cytuje wolnych miast średniowiecznej Europy jak ważne przykłady anarchistycznych lub prawie anarchistycznych społeczeństw:

Jeden przypadek, że zainspirował oba rodzaje anarchistów jest to, że z wolnych miast średniowiecznej Europy. Pierwszy słabe ogniwo w łańcuchu feudalizmu, te wolne miasta stały się ośrodkami europejskimi rozwoju gospodarczego, handlu, sztuki i kultury. pod warunkiem, że schronienie dla zbiegłych chłopów pańszczyźnianych, którzy często mogą legalnie zdobyć ich swobodę jeśli uniknąć ponownego schwytania przez rok i jeden dzień. I oferują wiele przykładów, jak ludzie mogą tworzyć stowarzyszenia wzajemnej pomocy na ochronę, ubezpieczenie i społeczności. Oczywiście, lewicowo-anarchiści i anarcho-kapitaliści podjąć nieco inne spojrzenie na wolnych miastach: pierwsza podkreślać wspólnotowy i egalitarne obawy wolnych miast, podczas gdy ten ostatni punkt na stosunkowo nieregulowanego charakteru ich rynków i szerokim zakresie usługi (często w tym obronności, bezpieczeństwa i obsługi prawnej), które zostały dostarczone prywatnie lub pół-prywatnie.

średniowieczna Islandia

19th century interpretacja Althing w islandzkiej Rzeczypospolitej , który autorzy tacy jak David Friedman i Roderick Longa wierzą mieć pewne cechy anarcho-kapitalistycznym społeczeństwie

Według libertarianin teoretyk David Friedman : „Średniowieczne instytucje islandzkie mają kilka cech specyficznych i ciekawe, że może prawie zostały wynalezione przez szalonego ekonomistę przetestować długości, do którego systemy rynkowe mogłyby wyprzeć rząd w swoich najbardziej podstawowych funkcji”. Choć nie bezpośrednio etykietowania anarcho-kapitalistów, twierdzi on, że system prawny islandzkiego Rzeczypospolitej zbliża się do bycia w świecie rzeczywistym anarcho-kapitalistyczny system prawny, ponieważ podczas gdy tam był jeden system prawny, egzekwowania prawa był całkowicie prywatny i bardzo kapitalistyczna ; i tak stanowi to jakiś dowód tego, jak takie społeczeństwo będzie funkcjonować. „Nawet w przypadku gdy islandzki system prawny uznany zasadniczo«publiczne»przestępstwa, zajmowała się nim, dając jakąś jednostkę (w niektórych przypadkach, wybranych w drodze losowania spośród osób dotkniętych) prawo do prowadzenia sprawy i ściągania grzywny, a więc dopasowanie go do system zasadniczo prywatne”. Wypowiadając się na temat jego struktury politycznej, libertyńskich uczonych Roderick Długie uwagami:

Administracja systemu prawnego w zakresie, w jakim miał jeden leżał w rękach parlamentu około 40 oficerów, którego historycy nazywają jednak niewystarczająco „wodzowie”. Ten parlament nie miał budżet i nie zatrudnia pracowników; to spełnione tylko dwa tygodnie rocznie. Oprócz ich roli parlamentarnej, wodzowie zostali upoważnieni w ich własnych gmin do powoływania sędziów i zachować spokój; To ostatnie zadanie było traktowane na zasadzie fee-for-service podstawie. Wykonywaniu orzeczeń sądowych w dużej mierze kwestia samopomocy (stąd reputacji Islandii jako kraju stałego prywatnej zwaśnionych), ale ci, którzy brakowało potęgi do egzekwowania swoich praw może sprzedać swoje roszczenia sąd postanowił o odszkodowanie z kimś mocniejszym, zwykle wódz; Stąd nawet biednych i przyjaciół nie mógł być ofiarą bezkarnie. Podstawą władzy wodza jest w porządku politycznego była moc posiadał on już poza nim, w społeczeństwie obywatelskim. Urząd Naczelnictwo była własność prywatna i może być kupione lub sprzedane; stąd naczelnictw tendencję do śledzenia prywatnego bogactwa. Ale sam bogactwo nie wystarczyło. Jako historyk gospodarczy Birgir Solvason zauważa w swoim mistrzowskim studium okresu „po prostu kupując wodzostwa było żadnej gwarancji władzy”; sam urząd sam był „prawie bezwartościowy”, chyba że wódz może „przekonać jakieś wolne-rolników za nim”. Wodzowie nie posiadał władzę nad terytorialnie określonych dzielnicach, ale rywalizowali dla klientów z innych wodzów z tego samego obszaru geograficznego.

Długi zauważa, jak system wolnej umowy między rolnikami i wodzów była zagrożona, gdy nękanie od królów norweskich, które rozpoczęły się około roku 1000 zmusił ludzi z Islandii do przyjęcia chrześcijaństwa jako religii narodowej, która utorowała drogę do wprowadzenia obowiązkowego podatku w AD 1096, która miała być wypłacona do lokalnego wodza, który należał teren kościelny. To dało niesprawiedliwą przewagę niektórych wodzów, którzy przynajmniej w części nie muszą polegać na dobrowolnej poparcie swoich klientów w celu uzyskania jakiś dochód. Ten stopniowo prowadzić do koncentracji władzy w rękach kilku wielkich wodzów, umożliwiając im ograniczać konkurencję i ostatecznie ustanowić skuteczne monopoli. Chociaż Rzeczpospolita była politycznie stabilny przez ponad trzy stulecia, dłuższych niż jakikolwiek demokracja trwa, jego ewentualny upadek spowodowany był według Long „nie przez zbyt wiele prywatyzacji, ale dzięki temu, że zbyt mało”. Zauważa:

[T] on Wolne Państwo nie powiodła się, nie mając zbyt wiele poprzez prywatyzację, ale dzięki temu, że zbyt mało. Dziesięcina, a zwłaszcza część przydzielone Churchstead konserwacji reprezentowana monopol, niekonkurencyjny element systemu. Wprowadzenie dziesięciny została z kolei było możliwe dzięki kolejnym elementem niekonkurencyjnych: ustanowienia oficjalnego kościoła państwowego których każdy był prawnie zobowiązany do wspierania. Wreszcie, wykupują naczelnictw byłby skorzystało niewiele gdyby były wolne wejście do Naczelnictwo zawodu; zamiast, liczba wodzów została ustalona przez prawo, a tworzenie nowych naczelnictw może zostać zatwierdzony wyłącznie przez parlament - czyli przez dotychczasowych wodzów, którzy naturalnie mniej niż chętny, aby zachęcić konkurentów. To właśnie te, w których szanuje Free State był najmniej sprywatyzowane i zdecentralizowanej, które doprowadziły do ​​jego upadku - podczas jego bardziej sprywatyzowane aspekty opóźnione że upadek trzech stuleci.

Amerykańska Old West

Według badań Terry L. Anderson i PJ Hill, The Old West w Stanach Zjednoczonych w okresie od 1830 do 1900 roku był podobny do Anarchokapitalizm że „w prywatnych agencjach warunkiem niezbędną podstawę dla uporządkowanego społeczeństwa, w którym nieruchomość została chronione i konflikty zostały rozwiązane”i że wspólna popularne postrzeganie że Old West było chaotyczne z mało szacunku dla praw własności jest nieprawidłowy. Od skwaterowie nie miał pretensji do ziem zachodnich mocy prawa federalnego, organizacje extra-prawne utworzone, aby wypełnić pustkę. Benson wyjaśnia:

Kluby i stowarzyszenia land claim każdy przyjęty określający prawa, które przewidziane środki dla określenia i ochrony prawa własności gruntów własną pisemną umowę. Są ustalone procedury rejestracji roszczeń lądowych, jak również dla ochrony tych roszczeń wobec obcych, a dla rozstrzygnięcia sporów wewnętrznych, które powstały. Wzajemne ustalenia dotyczące ochrony zostaną utrzymane tylko jeśli członek przestrzegać zasad stowarzyszenia i postanowień swojego sądu. Każdy, kto odmówił byłaby ostracyzmu. Bojkot przez klub gruntów oznaczało, że dana osoba nie miała ochrony przed agresją innego niż to, co mógł zapewnić sobie.

Według Anderson, „[d] efining anarcho-kapitalistów oznacza minimalny rząd z prawa własności rozwinięte od dołu do góry, zachodnia granica była anarcho-kapitalistyczny. Ludzie na granicy wynalazł instytucji, które pasują do ograniczenia zasobów, jakie napotykają oni”.

Gaelic Irlandia

W swojej pracy dla nowego Liberty , Murray Rothbard twierdził starożytny irlandzki Irlandia jako przykład społeczeństwa prawie anarcho-kapitalistów. W jego ujęciu, powołując się na prace profesora Josepha Peden, podstawowa jednostka polityczna starożytnej Irlandii był Tuath, która jest przedstawiana jako „organizm osób dobrowolnie zjednoczonych w celach społecznie użytecznych” z jego roszczenia terytorialne ograniczenia do „sumy z wyładowanych właściwości swoich członków”. Spory cywilne zostały rozliczone przez prywatnych arbitrów zwanych „brehons” i rekompensatę należy zwrócić się do pokrzywdzonego był ubezpieczony przez dobrowolnych stosunków poręczenia. Wypowiadając się na temat „królów” z tuaths Rothbard stwierdza:

Król wybrany przez Tuath od wewnątrz królewskiego Kin-grupie (derbfine), co prowadzi dziedziczne kapłańskiej funkcji. Politycznie jednak król musiał ściśle ograniczone funkcje: był liderem wojskowy Tuath, a on przewodniczył zespołów Tuath. Ale mógł prowadzić tylko wojnę czy pokój negocjacji jako agent zespołów; i był w żadnym sensie suwerennego i nie miał prawa wymierzania sprawiedliwości przez członków Tuath. Nie mógł stanowić prawo, a gdy on sam był stroną w procesie sądowym, musiał przedstawić swoją sprawę do niezależnego arbitra sądowego.

kupiec, prawo Admiralicji i wcześnie common law

Wiele libertariańscy historycy cytowane kupca prawa , prawa morskiego i wczesną common law jako przykłady Anarchokapitalizm. W swojej pracy Power and Market , Rothbard stwierdza:

Kupiec, prawo Admiralicji, a wiele z common law zaczął być opracowane przez prywatnie konkurencyjnych sędziów, którzy byli poszukiwani przez sądzonych za ich wiedzy w zrozumieniu obszarów prawnych. Targi szampana i wielkie marzec handlu międzynarodowego w średniowieczu cieszył korty swobodnej konkurencji, a ludzie mogą patronować te, które są uważane za najbardziej dokładne i skuteczne.

Wypowiadając się na temat prawa kupca The Britannica Encyklopedia stwierdza:

Prawo kupiec został opracowany na początku 11 wieku w celu ochrony zagranicznych kupców nie podlegającego jurysdykcji i ochrony prawa miejscowego. kupcy zagraniczni często były przedmiotem konfiskat i innych rodzajów molestowania jeśli jeden z ich rodaków miał zaległości w transakcji. potrzebny był także rodzaj prawa, zgodnie z którym kupcy mogli sami negocjować kontrakty, partnerstwa, znaki towarowe i różne aspekty kupna i sprzedaży. Kupiec prawo stopniowo rozprzestrzenił jako handlowców udał się z miejsca na miejsce. Ich sądy, utworzonym przez samych kupców na targach lub w miastach podawać ustawę, która była jednolita w całej Europie, bez względu na różnice w przepisach krajowych i języków. Opiera się ona przede wszystkim na prawie rzymskim, chociaż były pewne wpływy germańskie; to stanowiło podstawę dla nowoczesnego prawa handlowego.

Odnośnie prawa zwyczajowego, David Friedman stwierdza:

Prawo zwyczajowe miała swój początek w systemie prawnym anglosaskiej Anglii, którego wczesna forma zaangażowany duży element prywatnego egzekwowania i prywatnego arbitrażu. Przekształciła się w środowisku wielu systemów Sądowego - kościół, królewski, i lokalnych - gdzie procesujące miało przynajmniej pewną kontrolę nad tym, gdzie ich spory zostały rozwiązane. Niektóre zasady wspólne prawo powstało jako norm prywatnych, i twierdzą, że normy są produkowane na coś podobnego na konkurencyjnym rynku. Niektóre przepisy mogą zostały zapożyczone od jarmark sądów, które miały niektóre z cech systemu opisałem.

Wypowiadając się na temat ewolucji brytyjskim common law, klasyczny liberalny ekonomista Adam Smith zauważył w swoim traktacie bogactwo narodów :

Opłaty z sądu pierwotnie wydaje się być głównym wsparcie różnych sądów w Anglii. Każdy sąd starał się zwrócić na siebie jak najwięcej, tak jak ona mogła i była na tym rachunku, chętni do rozpoznania wielu garnitury, które nie były pierwotnie przeznaczone do podlegają jego jurysdykcji. Sąd ławce króla, ustanowił na rozprawie zaledwie przyczyn karnych, wziął rozpoznania sprawach cywilnych; powód udając, że pozwany, nie robi go w sprawiedliwości, był winny jakiegoś wykroczenie lub wykroczenie. Sąd skarbu, powołany do pobierania dochodów królewskiego, i zapewniającą wypłatę takich długów tylko jako były spowodowane króla, wziął do wiadomości wszystkich innych zobowiązań umownych; powód twierdząc, że nie może zapłacić królowi, ponieważ pozwany nie będzie mu płacić. W wyniku takich fikcji przyszło, w wielu przypadkach zależy całkowicie od strony przed sąd, co oni zdecydować się na ich przyczyny próbowali; i każdy sąd usiłował przez przełożonego wysyłki i bezstronności, aby zwrócić na siebie jak wielu przyczyn, jak mógł. Przedmiotem podziwu konstytucji sądów w Anglii, być może, początkowo w dużej mierze utworzonej przez ten emulacji, która miała miejsce w starożytności między swoich sędziów; każdy sędzia stara się dać we własnym sądzie, najszybszą i najskuteczniejsze lekarstwo którego prawo byłoby przyznać się do każdego rodzaju niesprawiedliwości.

Somalia od 1991 do 2006

Od 1991 do 2006 roku, Somalia jest cytowany jako przykład świata rzeczywistego z bezstanowym społeczeństwa i systemu prawnego. Od upadku Siada Barre rząd jest w styczniu 1991 roku, nie było rządu centralnego w Somalii, aż do utworzenia Tymczasowego Rządu Narodowego i jego następcy Transitional Federal Government . Podczas gdy niektóre obszary miejskie, takie jak Mogadiszu miał prywatne siły policyjne, wielu Somalijczyków prostu powrócili do tradycyjnego klanu -na struktur prawnych dla lokalnego zarządzania i rozwiązywania sporów. Antropolog Spencer MacCallum zidentyfikował praworządności w okresie jako że z Xeer , zwyczajowego prawa rdzennej do Somalii. Prawo dopuszcza praktyk, takich jak bezpieczne podróże, handel i małżeństwa, które przeżywa „w znacznym stopniu” w całej Somalii, w szczególności na obszarach wiejskich Somalii, gdzie jest „praktycznie nienaruszone”. MacCallum kredytuje Xeer z „sukcesu Somalii bez centralnego rządu, gdyż zapewnia autentyczną praworządności w celu wspierania handlu i rozwoju gospodarczego”. W Xeer, Prawo i przestępczość są definiowane w kategoriach praw własności , aw konsekwencji Criminal Justice system wyrównawczy , a nie represyjny system większości państw jak Xeer jest „jednoznaczna w swej opozycji” do jakiejkolwiek formy opodatkowania . Powell et al. (2006) uważają, że istnienie wspólnego prawo rozstrzygania sporów systemu w Somalii umożliwia podstawową porządku gospodarczego. MacCallum porównuje Xeer do prawa powszechnego w 6 wieku Szkocji, i stwierdza, że nie ma monopol albo policji ani służb sądowych , warunek prawa policentryczny . Niemniej jednak, wiele anarcho-kapitaliści twierdzą, że Somalia nie anarchistyczne społeczeństwo.

Benjamin Powell twierdził, że bezpaństwowość doprowadziło do większego ładu i mniej chaosu niż miał poprzedni stan pod centralnego rządu i ekonomista Alex Tabarrok twierdził, że Somalia w bezstanowym okres pod warunkiem „unikalną próbę teorii anarchii ”, w pewnych aspektach blisko tej którymi opowiada przez anarcho-kapitalistów David Friedman i Murray Rothbard .

Krytyka Anarchokapitalizm

Sprawiedliwości i obrony

Niektórzy krytycy twierdzą, że Anarchokapitalizm okazuje sprawiedliwości w towar; prywatne firmy obronne i sądowych będzie faworyzować tych, którzy płacą więcej za swoje usługi. Randall G. Holcombe twierdzi, że agencje obrony mógł tworzyć kartele i uciskają ludzi bez obawy o konkurencję. Filozof Albert Meltzer twierdził, że od Anarchokapitalizm promuje ideę prywatnych armii, to faktycznie obsługuje „ograniczonego państwa”. On twierdzi, że „jest możliwe tylko wyobrazić anarchizmu, który jest wolny, komunistyczne i nie oferując konieczność ekonomiczną represji przeciwdziałania go”.

W Anarchy, State, i Utopii , Robert Nozick twierdzi, że społeczeństwo anarcho-kapitalistyczna nieuchronnie przekształcić się w stanie minarchista przez ewentualnego powstania monopolistycznej prywatnej agencji sądowej obrony i że nie napotyka konkurencję. Twierdzi on, że wyniki Anarchokapitalizm w systemie niestabilnym, że nie przetrwa w świecie rzeczywistym. Paul Birch twierdzi, że spory prawne z udziałem kilku jurysdykcjach i różne systemy prawne będą zbyt skomplikowane i kosztowne, dlatego największa prywatna firma ochrony na terytorium będzie rozwijać się w naturalny monopol .

Anarcho-kapitaliści odpowiadają, że ten argument jest okrągły, ponieważ monopole są sztuczne konstrukty, które mogą być utrzymywane tylko przez immunitetu politycznego do naturalnych procesów rynkowych lub przez wieczystego świadczenie najwyższej jakości produktów i usług. Chyba że konkurenci nie mają możliwości wejścia na rynek, zachęty zysk, który jest napędzany przez stały popyt na poprawę proporcjonalnie przyciąga je do niego. Ponadto, jak wykazano przez średniowiecznych systemów w Irlandii i Islandii, traktując prawo do sprawiedliwości jako właściwość oznacza, że produkt jest oferowany (nie zakupiono) przez ofiary. Niektórzy libertarianie proponują systemu restytucji sprawiedliwości , w którym prawo do restytucji utworzony przez naruszenie mienia ofiar może być zagospodarowany przez łowców nagród , które przyniesie przestępców przed wymiarem sprawiedliwości, tworząc w ten sposób zachęcić ludzi do pracy w obronie praw ofiar, które w przeciwnym razie nie będzie w stanie zapłacić za usługę.

Prawa i wolności

Wielu anarcho-kapitaliści wierzą, że prawa negatywne powinny być uznane za zgodne z prawem, ale prawo pozytywne powinno być odrzucone. Niektórzy krytycy, w tym Noam Chomsky , odrzuca rozróżnienie między pozytywnymi i negatywnymi praw:

Anarchokapitalizm, moim zdaniem, jest to system doktrynalny, który, jeśli w ogóle zrealizowane, prowadziłoby do form tyranii i uciskowi, które mają kilka odpowiedników w historii ludzkości. Nie ma najmniejszej możliwości, że jego (moim zdaniem) straszliwe pomysły zostaną zrealizowane, ponieważ to oni szybko zniszczyć każdego społeczeństwa, które uczyniły to kolosalny błąd. Idea „wolnej umowy” między potentata i jego głodującym przedmiotu jest chory żart, być może warto kilka chwil w seminarium naukowym odkrywaniu konsekwencje (moim zdaniem) absurdalnych pomysłów, ale nigdzie indziej.

-  Noam Chomsky, "Na anarchizmu"

Ekonomia i własność

Większość anarchistów twierdzą, że niektóre transakcje kapitalistyczne nie są dobrowolne i że utrzymanie struktury klasowej społeczeństwa kapitalistycznego wymaga przymus, który narusza zasady anarchistyczne. David Graeber zauważyć jego sceptycyzm Anarchokapitalizm wzdłuż tej samej linii:

Szczerze mówiąc, jestem bardzo sceptyczny co do pomysłu Anarchokapitalizm. Jeżeli kapitalizacji wyobrazić świat dzieli się na własności, posiadania pracodawców i robotników najemnych własności mniej, ale bez systematycznych mechanizmów przymusu [...] dobrze, po prostu nie mogę zobaczyć, jak to działa. Zawsze patrz A-caps powiedzenie „jeśli chcę zatrudnić kogoś odebrać moje pomidory, jak idziesz do mnie powstrzymać bez użycia przymusu?” Zauważ, jak nigdy widać ktoś powiedzieć „jeśli chcę zatrudnić się na zewnątrz, aby odebrać pomidory cudzej, jak zamierzasz mnie powstrzymać?” Dawniej nikt nie zrobił pracy najemnej tak, gdyby mieli dość dużo innej opcji.

Niektórzy krytycy twierdzą, że pojęcie anarcho-kapitalistycznej dobrowolnego wyboru ignoruje ograniczenia spowodowane zarówno czynnikami ludzkimi i nie-ludzkimi, takich jak zapotrzebowanie na żywność i schronienie; i aktywne ograniczenie zarówno używanych i nieużywanych zasobów przez te dochodzenia roszczeń majątkowych. Na przykład, jeśli dana osoba wymaga zatrudnienia, aby nakarmić siebie i dom, relacje pracodawca-pracownik mógłby uznać mimowolne. Kolejny minus to, że zatrudnienie jest mimowolne, ponieważ system ekonomiczny, który sprawia, że ​​jest to konieczne dla niektórych osób, aby służyć innym jest obsługiwany przez egzekwowania przymusu prywatnych stosunków własności.

Niektóre filozofie zobaczyć żadnych roszczeń własnościowych na ziemi i zasobów naturalnych jako niemoralne i nielegalne.

Niektóre libertariańscy krytycy Anarchokapitalizm którzy wspierają pełną prywatyzację kapitału, takie jak geolibertarians , twierdzą, że ziemia i surowce natury pozostanie odrębną czynnik produkcji i nie mogą być sprawiedliwie konwertowane do własności prywatnej, ponieważ nie są produktami ludzkiej pracy , Niektórzy socjaliści , w tym innych anarchistów rynkowych, takich jak mutualistów , stanowczo przeciwstawić własności bumelant. Anarcho-kapitaliści mają silne zaniechanie kryteria jeden zachowuje własność (bardziej lub mniej), aż jeden zgadza się na handel lub prezent go. Krytycy antypaństwową tego poglądu mają zazwyczaj stosunkowo słabe kryteria zaniechania prowadzenia działalności; na przykład, jeden traci własność (mniej lub bardziej), gdy jeden przestaje osobiście zajmując i korzystania z niej. Ponadto, idea wiecznie wiązania pierwotnego zawłaszczenia jest przekleństwem dla socjalizmu i tradycyjnych szkół anarchizmu, a także do jakiejkolwiek moralnej lub ekonomicznej filozofii, która zajmuje równe prawa do ziemi i naturalnych zasobów Ziemi jako przesłanka.

Anarcho-kapitaliści odpowiadają, że nieruchomość jest nie tylko naturalne, ale nieuniknione, powołując się na Związek Radziecki jako nieuchronny skutek jego zakazu i kolektywizacji, która ich zdaniem eliminuje bodźce i odpowiedzialności własności i czernieje rynki . Kosanke dalszych wyzwań, co postrzega jako egalitarne dogmat, próbując wykazać, że wszystkie koszty życia są naturalnie określony, z zastrzeżeniem różnych czynników i nie może być politycznie manipulowane bez negatywnych konsekwencji netto.

Literatura anarchokomunizmu kapitalista

Literatura faktu

Poniżej znajduje się częściowa lista wybitnych dzieł literatury faktu omawianie Anarchokapitalizm.

Fikcja

Anarchokapitalizm badano w niektórych dziełach literatury, zwłaszcza science fiction. Wczesnym przykładem jest Robert A. Heinlein „s 1966 powieść Luna to surowa pani , w którym bada co on określenia«racjonalne anarchizm».

Cyberpunk i postcyberpunk autorzy zostały szczególnie zafascynowany ideą rozpadu państwa narodowego. Kilka historie Vernor Vinge , w tym Marooned w czasie rzeczywistym i Conquest według Domyślnie , funkcja społeczeństw anarcho-kapitalistycznej, czasami przedstawiane w pozytywnym świetle, a czasem nie. Neal Stephenson „s Śnieg Zawieszanie i Diamentowy wiek , Max Barry ” s Jennifer rząd i L. Neil Smith „s prawdopodobieństwo poruszyć wszystko zbadać idee anarcho-kapitalistycznej. Cyberpunk portretem anarchii waha się od wręcz ponura do wesoło optymistyczne i nie musi nic konkretnego na temat poglądów politycznych pisarza sugerować. W szczególności, Neal Stephenson powstrzymuje się od zamiatanie oświadczenia polityczne kiedy celowo sprowokowany.

W (Richard D. Fuerle) noweli Matta Stone'a na stepach Azji Środkowej , amerykańska studentka grad jest zaproszony do pracy w gazecie w Mongolii i odkrywa, że społeczeństwo jest rzeczywiście mongolski bezpaństwowca w pół-anarcho-kapitalistycznej sposób. Reklamować Fuerle za 1986 ekonomia traktat nowela została pierwotnie napisana czystej logiki Woli .

Ostrzejsze Bezpieczeństwo: suwerennego bezpieczeństwa firmy Novel , część serii Thomas Sewell, to „ustawić kilka dziesięcioleci w niedalekiej przyszłości z myślą wolności społeczeństwa opartego na indywidualnym wyborem i wolnych gospodarki rynkowej” i dysponuje społeczeństwo gdzie ludzie zatrudnić firmę ochroniarską, aby chronić i zabezpieczyć je przed przestępczością. Firmy bezpieczeństwa są suwerenne, ale klienci mogą swobodnie przełączać się między nimi. Zachowują się jako połączenie ubezpieczenia / gwarantowaniu i paramilitarnych sił policyjnych. Anarcho-kapitalistyczne tematy obfitują, w tym poszukiwań niedotrzymywanie immunitetu suwerennego, prywatny systemy droga, laissez-faire rynku i konkurencyjnych walut.

Sandy Sandfort „s, Scott Bieser ” s i Lee Oaks „s Webcomic Ucieczka z Terra analizuje anarchię rynkową opartą na Ceres i jej interakcji z agresywnym etatystycznego społeczeństwa Terra.

Zobacz też

Referencje

Dalsza lektura

Linki zewnętrzne